ఆవిరౌతున్న మన సినిమా నైపుణ్యం…

మీరు ఒప్పుకుంటారో లేదో కానీ, ఒక రకంగా చెప్పాలంటే, ఇది నిజంగా నిజం. అన్ని రంగాలలో మనం మెల్లగా మరుగున పడిపోతున్నామేమో? చదావండి, మీకు కూడా అనిపిస్తుంది…

ప్రస్థుతానికి, అత్యంత జనాదరణ ఉన్న మన సినిమా-నాటక రంగాన్నే తీస్కుందాం.. ఒకప్పిటి మన సినిమాని చూసి హర్షించని వాడులేడు. ఒకరకంగా చెప్పాలంటే, అప్పట్లో తెలుగు సినిమాలను, అరవంలో డబ్బింగ్ చేశేవారు..మరి ఇప్పుడు కధ అడ్డం తిరిగింది, తమిళ సినిమాలను తెలుగులోకి తర్జుమా చేస్కోవాల్సిన పరిస్థిథి! మనకి అవసరమా… సినిమాలు, కధలు, కధానాయకులను ఎన్నుకొనే విధానం కొంత మారితే నయం కదా.

అదే కధని కొత్తగా తీయడం కేవలం దర్శకుడి గొప్ప మాత్రమే, మొత్తం కొత్త సినిమాని తీసి దాన్ని జయప్రదం చేస్కోగల్గడం అందరికీ(నటులు, రచయితలతో సహా) గొప్ప కదా! ఆలోచించండి.

ఇక ఇప్పటి సినిమాలను, రామారావు గారి “యుగంధర్” సందర్భంలోని వాటితో పోల్చి చూద్దాం:

నిజానికి, అవే సినిమాలు ఇప్పటి ఎచ్ డీ లో కనక వచ్చి ఉంటే, నా సామి రంగ! ఈ చిరంజీవి, జూ|| యంటీఆర్ ల సినిమాలకు స్వస్థి పలికేశేవాడిని.

మనవాళ్ళు తమిళ తమ్ముళ్ళ దగ్గర నేర్చుకొనో, మ్యాట్రిక్స్ లాంటి సినిమాలని చూశేసో, గాలిలో ఎగిరే ఫైట్లు నేర్చేసుకుని, దాన్ని మసాలా డైలాగులతో రంగరించి, సావగొడుతోంటే, ఒకొక్క సారి నవ్వాలో ఏడవాలో తెలవట్లేదు.

వీటితో వదిల్తేనా, మళ్ళీ నేత్ర దానం, రక్త దానం సినిమా పాటల్లో పబ్లిసిటీ ఒకటి. యం.టీ.ఆర్, ఏ.యన్.ఆర్ లకు అంత రాజకీయం తెలీదు కాబోలు. లెకపోతే, సినిమాని అన్ని రకాలుగా వాడుకునేంత అవకాశవాదులు కారేమో!

అటుపక్క HD, BluRay, IMAX అని పరిగెడుతుంటే, ఇక్కడ మనాళ్ళకి కర్చుపెడదామన్నా తగ్గ కధే లేకపాయె. ఎమో, ఏదో ఒకటి జరిగి కొంతకాలానికి మంచి సినిమాలు వస్తే బాగుణ్ణు. ఏమంటారు?